ła-ńcu-cian

łańcucian (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łańcucianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łańcucianmnoga dopełniaczmęski osobowy
łańcucianmnoga biernikmęski osobowy
łańcucianachmnoga miejscownikmęski osobowy
łańcucianamimnoga narzędnikmęski osobowy
łańcucianiemnoga mianownikmęski osobowy
łańcucianiemnoga wołaczmęski osobowy
łańcucianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
łańcucianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łańcucianinapojedyncza biernikmęski osobowy
łańcucianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łańcucianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
łańcucianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
łańcucianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
łańcucianommnoga celownikmęski osobowy
łańcucianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
łańcucianymnoga biernikmęski zwierzęcy
łańcucianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz