ła-twiut-ko-ść

łatwiutkość (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: łatwiutkość

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łatwiutkościmnoga dopełniaczżeński
łatwiutkościmnoga mianownikżeński
łatwiutkościmnoga biernikżeński
łatwiutkościmnoga wołaczżeński
łatwiutkościpojedyncza celownikżeński
łatwiutkościpojedyncza miejscownikżeński
łatwiutkościpojedyncza dopełniaczżeński
łatwiutkościpojedyncza wołaczżeński
łatwiutkościachmnoga miejscownikżeński
łatwiutkościamimnoga narzędnikżeński
łatwiutkościąpojedyncza narzędnikżeński
łatwiutkościommnoga celownikżeński
łatwiutkośćpojedyncza biernikżeński
łatwiutkośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz