łasz-cik

łaszcik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: łaszcik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łaszcikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
łaszcikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
łaszcikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
łaszcikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
łaszcikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
łaszcikimnoga mianownikmęski rzeczowy
łaszcikimnoga biernikmęski rzeczowy
łaszcikimnoga wołaczmęski rzeczowy
łaszcikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
łaszcikommnoga celownikmęski rzeczowy
łaszcikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
łaszcikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
łaszcikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
łaszcikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz