ła-skaw-co

łaskawco (nazwa pospolita) rzeczownik przest.;żart.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łaskawca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łaskawcapojedyncza mianownikmęski osobowy
łaskawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
łaskawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
łaskawcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
łaskawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
łaskawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
łaskawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
łaskawcępojedyncza biernikmęski osobowy
łaskawcopojedyncza wołaczmęski osobowy
łaskawcommnoga celownikmęski osobowy
łaskawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łaskawcówmnoga biernikmęski osobowy
łaskawcymnoga mianownikmęski osobowy
łaskawcymnoga wołaczmęski osobowy
łaskawcypojedyncza celownikmęski osobowy
łaskawcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
łaskawcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz