ła-kot-ni-siu

łakotnisiu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łakotniś

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łakotnisiapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łakotnisiapojedyncza biernikmęski osobowy
łakotnisiachmnoga miejscownikmęski osobowy
łakotnisiamimnoga narzędnikmęski osobowy
łakotnisiemnoga mianownikmęski zwierzęcy
łakotnisiemnoga biernikmęski zwierzęcy
łakotnisiemnoga wołaczmęski zwierzęcy
łakotnisiemnoga mianownikmęski osobowy
łakotnisiemnoga wołaczmęski osobowy
łakotnisiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łakotnisiommnoga celownikmęski osobowy
łakotnisiowipojedyncza celownikmęski osobowy
łakotnisiówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łakotnisiówmnoga biernikmęski osobowy
łakotnisiupojedyncza miejscownikmęski osobowy
łakotnisiupojedyncza wołaczmęski osobowy
łakotniśpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz