ła-cwi-ki

Łacwiki (nazwisko) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: Łacwik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łacwikpojedyncza mianownikmęski osobowy
Łacwikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łacwikapojedyncza biernikmęski osobowy
Łacwikachmnoga miejscownikmęski osobowy
Łacwikamimnoga narzędnikmęski osobowy
Łacwikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łacwikimnoga biernikmęski zwierzęcy
Łacwikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łacwikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łacwikommnoga celownikmęski osobowy
Łacwikowipojedyncza celownikmęski osobowy
Łacwikowiemnoga mianownikmęski osobowy
Łacwikowiemnoga wołaczmęski osobowy
Łacwikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łacwikówmnoga biernikmęski osobowy
Łacwikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łacwikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz