ła-cin-nik

łacinnik (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: łacinnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
łacinnicymnoga mianownikmęski osobowy
łacinnicymnoga wołaczmęski osobowy
łacinnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
łacinnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
łacinnikapojedyncza biernikmęski osobowy
łacinnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
łacinnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
łacinnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
łacinnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
łacinnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
łacinnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
łacinnikommnoga celownikmęski osobowy
łacinnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
łacinnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
łacinnikówmnoga biernikmęski osobowy
łacinnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
łacinnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz