ła-buć

Łabuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Łabuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łabuciapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Łabuciapojedyncza biernikmęski osobowy
Łabuciachmnoga miejscownikmęski osobowy
Łabuciamimnoga narzędnikmęski osobowy
Łabuciemnoga mianownikmęski zwierzęcy
Łabuciemnoga biernikmęski zwierzęcy
Łabuciemnoga wołaczmęski zwierzęcy
Łabuciempojedyncza narzędnikmęski osobowy
Łabuciommnoga celownikmęski osobowy
Łabuciowipojedyncza celownikmęski osobowy
Łabuciowiemnoga mianownikmęski osobowy
Łabuciowiemnoga wołaczmęski osobowy
Łabuciówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Łabuciówmnoga biernikmęski osobowy
Łabuciupojedyncza miejscownikmęski osobowy
Łabuciupojedyncza wołaczmęski osobowy
Łabućpojedyncza mianownikmęski osobowy

Łabuć (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Łabuć

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Łabućpojedyncza mnoga mianownikżeński
Łabućpojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Łabućpojedyncza mnoga celownikżeński
Łabućpojedyncza mnoga biernikżeński
Łabućpojedyncza mnoga narzędnikżeński
Łabućpojedyncza mnoga miejscownikżeński
Łabućpojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz