ćwier-ku

ćwierku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ćwierk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ćwierkpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ćwierkpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ćwierkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ćwierkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ćwierkimnoga mianownikmęski rzeczowy
ćwierkimnoga biernikmęski rzeczowy
ćwierkimnoga wołaczmęski rzeczowy
ćwierkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ćwierkommnoga celownikmęski rzeczowy
ćwierkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ćwierkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ćwierkupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ćwierkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ćwierkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz