zębow-ni-ku

zębowniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zębownik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zębownikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zębownikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zębownikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zębownikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zębownikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zębownikimnoga mianownikmęski rzeczowy
zębownikimnoga biernikmęski rzeczowy
zębownikimnoga wołaczmęski rzeczowy
zębownikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zębownikommnoga celownikmęski rzeczowy
zębownikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zębownikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zębownikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zębownikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz