zębo-wi-cza-ny

zębowiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: zębowiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zębowiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
zębowiczanmnoga biernikmęski osobowy
zębowiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
zębowiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
zębowiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
zębowiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
zębowiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
zębowiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zębowiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
zębowiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zębowiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
zębowiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
zębowiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
zębowiczanommnoga celownikmęski osobowy
zębowiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
zębowiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
zębowiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz