zwierzch-ni-ku

zwierzchniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zwierzchnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zwierzchnicymnoga mianownikmęski osobowy
zwierzchnicymnoga wołaczmęski osobowy
zwierzchnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zwierzchnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zwierzchnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zwierzchnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zwierzchnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zwierzchnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zwierzchnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zwierzchnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zwierzchnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zwierzchnikommnoga celownikmęski osobowy
zwierzchnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zwierzchnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zwierzchnikówmnoga biernikmęski osobowy
zwierzchnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zwierzchnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz