zroz-pa-cze-niec

zrozpaczeniec (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zrozpaczeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zrozpaczeniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
zrozpaczeńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zrozpaczeńcapojedyncza biernikmęski osobowy
zrozpaczeńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
zrozpaczeńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
zrozpaczeńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zrozpaczeńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
zrozpaczeńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zrozpaczeńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zrozpaczeńcommnoga celownikmęski osobowy
zrozpaczeńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
zrozpaczeńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zrozpaczeńcówmnoga biernikmęski osobowy
zrozpaczeńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zrozpaczeńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
zrozpaczeńcymnoga mianownikmęski osobowy
zrozpaczeńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz