znie-pra-wia-cze

znieprawiacze (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: znieprawiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
znieprawiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
znieprawiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
znieprawiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
znieprawiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
znieprawiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
znieprawiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
znieprawiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
znieprawiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
znieprawiaczemnoga mianownikmęski osobowy
znieprawiaczemnoga wołaczmęski osobowy
znieprawiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
znieprawiaczommnoga celownikmęski osobowy
znieprawiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
znieprawiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
znieprawiaczówmnoga biernikmęski osobowy
znieprawiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
znieprawiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
znieprawiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
znieprawiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz