zi-ęb-ni-ku

ziębniku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: ziębnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ziębnikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
ziębnikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
ziębnikapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
ziębnikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
ziębnikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
ziębnikimnoga mianownikmęski rzeczowy
ziębnikimnoga biernikmęski rzeczowy
ziębnikimnoga wołaczmęski rzeczowy
ziębnikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
ziębnikommnoga celownikmęski rzeczowy
ziębnikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
ziębnikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
ziębnikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
ziębnikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz