zi-ębi-cza-ny

ziębiczany (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: ziębiczanin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
ziębiczanmnoga dopełniaczmęski osobowy
ziębiczanmnoga biernikmęski osobowy
ziębiczanachmnoga miejscownikmęski osobowy
ziębiczanamimnoga narzędnikmęski osobowy
ziębiczaniemnoga mianownikmęski osobowy
ziębiczaniemnoga wołaczmęski osobowy
ziębiczaninpojedyncza mianownikmęski osobowy
ziębiczaninapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
ziębiczaninapojedyncza biernikmęski osobowy
ziębiczaninempojedyncza narzędnikmęski osobowy
ziębiczaniniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
ziębiczaniniepojedyncza wołaczmęski osobowy
ziębiczaninowipojedyncza celownikmęski osobowy
ziębiczanommnoga celownikmęski osobowy
ziębiczanymnoga mianownikmęski zwierzęcy
ziębiczanymnoga biernikmęski zwierzęcy
ziębiczanymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz