zgu-bi-cie-la-mi

zgubicielami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zgubiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zgubicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
zgubicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zgubicielapojedyncza biernikmęski osobowy
zgubicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
zgubicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
zgubicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zgubicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
zgubicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zgubicielemnoga mianownikmęski osobowy
zgubicielemnoga wołaczmęski osobowy
zgubicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zgubicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
zgubicielimnoga biernikmęski osobowy
zgubicielommnoga celownikmęski osobowy
zgubicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
zgubicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zgubicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz