zde-chlacz-ko-wie

zdechlaczkowie (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zdechlaczek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zdechlaczekpojedyncza mianownikmęski osobowy
zdechlaczkapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zdechlaczkapojedyncza biernikmęski osobowy
zdechlaczkachmnoga miejscownikmęski osobowy
zdechlaczkamimnoga narzędnikmęski osobowy
zdechlaczkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zdechlaczkimnoga biernikmęski zwierzęcy
zdechlaczkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zdechlaczkiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zdechlaczkommnoga celownikmęski osobowy
zdechlaczkowipojedyncza celownikmęski osobowy
zdechlaczkowiemnoga mianownikmęski osobowy
zdechlaczkowiemnoga wołaczmęski osobowy
zdechlaczkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zdechlaczkówmnoga biernikmęski osobowy
zdechlaczkupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zdechlaczkupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz