zbi-jo-bru-ka

zbijobruka (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zbijobruk

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zbijobrucymnoga mianownikmęski osobowy
zbijobrucymnoga wołaczmęski osobowy
zbijobrukpojedyncza mianownikmęski osobowy
zbijobrukapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zbijobrukapojedyncza biernikmęski osobowy
zbijobrukachmnoga miejscownikmęski osobowy
zbijobrukamimnoga narzędnikmęski osobowy
zbijobrukimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zbijobrukimnoga biernikmęski zwierzęcy
zbijobrukimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zbijobrukiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zbijobrukommnoga celownikmęski osobowy
zbijobrukowipojedyncza celownikmęski osobowy
zbijobrukowiemnoga mianownikmęski osobowy
zbijobrukowiemnoga wołaczmęski osobowy
zbijobrukówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zbijobrukówmnoga biernikmęski osobowy
zbijobrukupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zbijobrukupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz