za-wist-ni-ka-mi

zawistnikami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zawistnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zawistnicymnoga mianownikmęski osobowy
zawistnicymnoga wołaczmęski osobowy
zawistnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zawistnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zawistnikapojedyncza biernikmęski osobowy
zawistnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zawistnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zawistnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zawistnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zawistnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zawistnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zawistnikommnoga celownikmęski osobowy
zawistnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zawistnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zawistnikówmnoga biernikmęski osobowy
zawistnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zawistnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz