za-tra-ci-ciel

zatraciciel (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zatraciciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zatracicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
zatracicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zatracicielapojedyncza biernikmęski osobowy
zatracicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
zatracicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
zatracicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zatracicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
zatracicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zatracicielemnoga mianownikmęski osobowy
zatracicielemnoga wołaczmęski osobowy
zatracicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zatracicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
zatracicielimnoga biernikmęski osobowy
zatracicielommnoga celownikmęski osobowy
zatracicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
zatracicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zatracicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz