za-tra-ce-ńcom

zatraceńcom (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: celownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zatraceniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zatraceniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
zatraceńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zatraceńcapojedyncza biernikmęski osobowy
zatraceńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
zatraceńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
zatraceńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zatraceńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
zatraceńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zatraceńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zatraceńcommnoga celownikmęski osobowy
zatraceńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
zatraceńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zatraceńcówmnoga biernikmęski osobowy
zatraceńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zatraceńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
zatraceńcymnoga mianownikmęski osobowy
zatraceńcymnoga wołaczmęski osobowy
zatraceńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz