za-szczy-ci-ki

zaszczyciki (nazwa pospolita) rzeczownik pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: zaszczycik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaszczycikpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
zaszczycikpojedyncza biernikmęski rzeczowy
zaszczycikachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
zaszczycikamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
zaszczycikimnoga mianownikmęski rzeczowy
zaszczycikimnoga biernikmęski rzeczowy
zaszczycikimnoga wołaczmęski rzeczowy
zaszczycikiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
zaszczycikommnoga celownikmęski rzeczowy
zaszczycikowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
zaszczycikówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
zaszczycikupojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
zaszczycikupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
zaszczycikupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz