za-smar-ka-ńce

zasmarkańce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny pot.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: zasmarkaniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zasmarkaniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
zasmarkańcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zasmarkańcapojedyncza biernikmęski osobowy
zasmarkańcachmnoga miejscownikmęski osobowy
zasmarkańcamimnoga narzędnikmęski osobowy
zasmarkańcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zasmarkańcemnoga biernikmęski zwierzęcy
zasmarkańcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zasmarkańcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zasmarkańcommnoga celownikmęski osobowy
zasmarkańcowipojedyncza celownikmęski osobowy
zasmarkańcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zasmarkańcówmnoga biernikmęski osobowy
zasmarkańcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zasmarkańcupojedyncza wołaczmęski osobowy
zasmarkańcymnoga mianownikmęski osobowy
zasmarkańcymnoga wołaczmęski osobowy
zasmarkańczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz