za-sia-da-cze

zasiadacze (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zasiadacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zasiadaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
zasiadaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zasiadaczapojedyncza biernikmęski osobowy
zasiadaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
zasiadaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
zasiadaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zasiadaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
zasiadaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zasiadaczemnoga mianownikmęski osobowy
zasiadaczemnoga wołaczmęski osobowy
zasiadaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zasiadaczommnoga celownikmęski osobowy
zasiadaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
zasiadaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zasiadaczówmnoga biernikmęski osobowy
zasiadaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zasiadaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
zasiadaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
zasiadaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz