za-ręcz-nik

zaręcznik (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zaręcznik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaręcznicymnoga mianownikmęski osobowy
zaręcznicymnoga wołaczmęski osobowy
zaręcznikpojedyncza mianownikmęski osobowy
zaręcznikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zaręcznikapojedyncza biernikmęski osobowy
zaręcznikachmnoga miejscownikmęski osobowy
zaręcznikamimnoga narzędnikmęski osobowy
zaręcznikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
zaręcznikimnoga biernikmęski zwierzęcy
zaręcznikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
zaręcznikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zaręcznikommnoga celownikmęski osobowy
zaręcznikowipojedyncza celownikmęski osobowy
zaręcznikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zaręcznikówmnoga biernikmęski osobowy
zaręcznikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zaręcznikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz