za-prze-cze-niec

zaprzeczeniec (nazwa pospolita) rzeczownik indyw.

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zaprzeczeniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zaprzeczeniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
zaprzeczeńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zaprzeczeńcapojedyncza biernikmęski osobowy
zaprzeczeńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
zaprzeczeńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
zaprzeczeńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zaprzeczeńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
zaprzeczeńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zaprzeczeńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zaprzeczeńcommnoga celownikmęski osobowy
zaprzeczeńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
zaprzeczeńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zaprzeczeńcówmnoga biernikmęski osobowy
zaprzeczeńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zaprzeczeńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
zaprzeczeńcymnoga mianownikmęski osobowy
zaprzeczeńcymnoga wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz