za-mia-ta-czu

zamiataczu (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zamiatacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zamiataczpojedyncza mianownikmęski osobowy
zamiataczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
zamiataczapojedyncza biernikmęski osobowy
zamiataczachmnoga miejscownikmęski osobowy
zamiataczamimnoga narzędnikmęski osobowy
zamiataczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zamiataczemnoga biernikmęski zwierzęcy
zamiataczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zamiataczemnoga mianownikmęski osobowy
zamiataczemnoga wołaczmęski osobowy
zamiataczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
zamiataczommnoga celownikmęski osobowy
zamiataczowipojedyncza celownikmęski osobowy
zamiataczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zamiataczówmnoga biernikmęski osobowy
zamiataczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
zamiataczupojedyncza wołaczmęski osobowy
zamiataczymnoga dopełniaczmęski osobowy
zamiataczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz