za-char-ko

Zacharko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Zacharko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zacharcepojedyncza celownikmęski osobowy
Zacharcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Zacharkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Zacharkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Zacharkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Zacharkępojedyncza biernikmęski osobowy
Zacharkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Zacharkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Zacharkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Zacharkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Zacharkopojedyncza mianownikmęski osobowy
Zacharkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Zacharkommnoga celownikmęski osobowy
Zacharkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Zacharkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Zacharkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Zacharkówmnoga biernikmęski osobowy

Zacharko (nazwisko) rzeczownik

liczba: pojedyncza
liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: dopełniacz
przypadek: celownik
przypadek: biernik
przypadek: narzędnik
przypadek: miejscownik
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: Zacharko

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Zacharkopojedyncza mnoga mianownikżeński
Zacharkopojedyncza mnoga dopełniaczżeński
Zacharkopojedyncza mnoga celownikżeński
Zacharkopojedyncza mnoga biernikżeński
Zacharkopojedyncza mnoga narzędnikżeński
Zacharkopojedyncza mnoga miejscownikżeński
Zacharkopojedyncza mnoga wołaczżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz