za-byt-ko-znaw-ca

zabytkoznawca (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: zabytkoznawca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
zabytkoznawcapojedyncza mianownikmęski osobowy
zabytkoznawcachmnoga miejscownikmęski osobowy
zabytkoznawcamimnoga narzędnikmęski osobowy
zabytkoznawcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
zabytkoznawcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
zabytkoznawcemnoga biernikmęski zwierzęcy
zabytkoznawcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
zabytkoznawcępojedyncza biernikmęski osobowy
zabytkoznawcopojedyncza wołaczmęski osobowy
zabytkoznawcommnoga celownikmęski osobowy
zabytkoznawcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
zabytkoznawcówmnoga biernikmęski osobowy
zabytkoznawcymnoga mianownikmęski osobowy
zabytkoznawcymnoga wołaczmęski osobowy
zabytkoznawcypojedyncza celownikmęski osobowy
zabytkoznawcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
zabytkoznawcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz