włóczeb-ni-ka-mi

włóczebnikami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: włóczebnik

słowoliczbaprzypadekrodzaj
włóczebnicymnoga mianownikmęski osobowy
włóczebnicymnoga wołaczmęski osobowy
włóczebnikpojedyncza mianownikmęski osobowy
włóczebnikapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
włóczebnikapojedyncza biernikmęski osobowy
włóczebnikachmnoga miejscownikmęski osobowy
włóczebnikamimnoga narzędnikmęski osobowy
włóczebnikimnoga mianownikmęski zwierzęcy
włóczebnikimnoga biernikmęski zwierzęcy
włóczebnikimnoga wołaczmęski zwierzęcy
włóczebnikiempojedyncza narzędnikmęski osobowy
włóczebnikommnoga celownikmęski osobowy
włóczebnikowipojedyncza celownikmęski osobowy
włóczebnikówmnoga dopełniaczmęski osobowy
włóczebnikówmnoga biernikmęski osobowy
włóczebnikupojedyncza miejscownikmęski osobowy
włóczebnikupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz