wło-sko-języcz-no-ść

włoskojęzyczność (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: mianownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: włoskojęzyczność

słowoliczbaprzypadekrodzaj
włoskojęzycznościmnoga dopełniaczżeński
włoskojęzycznościmnoga mianownikżeński
włoskojęzycznościmnoga biernikżeński
włoskojęzycznościmnoga wołaczżeński
włoskojęzycznościpojedyncza celownikżeński
włoskojęzycznościpojedyncza miejscownikżeński
włoskojęzycznościpojedyncza dopełniaczżeński
włoskojęzycznościpojedyncza wołaczżeński
włoskojęzycznościachmnoga miejscownikżeński
włoskojęzycznościamimnoga narzędnikżeński
włoskojęzycznościąpojedyncza narzędnikżeński
włoskojęzycznościommnoga celownikżeński
włoskojęzycznośćpojedyncza biernikżeński
włoskojęzycznośćpojedyncza mianownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz