wło-cła-wian-ko

włocławianko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: włocławianka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
włocławiancepojedyncza celownikżeński
włocławiancepojedyncza miejscownikżeński
włocławianekmnoga dopełniaczżeński
włocławiankapojedyncza mianownikżeński
włocławiankachmnoga miejscownikżeński
włocławiankamimnoga narzędnikżeński
włocławiankąpojedyncza narzędnikżeński
włocławiankępojedyncza biernikżeński
włocławiankimnoga mianownikżeński
włocławiankimnoga biernikżeński
włocławiankimnoga wołaczżeński
włocławiankipojedyncza dopełniaczżeński
włocławiankopojedyncza wołaczżeński
włocławiankommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz