wło-cła-wia-na-mi

włocławianami (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: włocławianin

słowoliczbaprzypadekrodzaj
włocławianmnoga dopełniaczmęski osobowy
włocławianmnoga biernikmęski osobowy
włocławianachmnoga miejscownikmęski osobowy
włocławianamimnoga narzędnikmęski osobowy
włocławianiemnoga mianownikmęski osobowy
włocławianiemnoga wołaczmęski osobowy
włocławianinpojedyncza mianownikmęski osobowy
włocławianinapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
włocławianinapojedyncza biernikmęski osobowy
włocławianinempojedyncza narzędnikmęski osobowy
włocławianiniepojedyncza miejscownikmęski osobowy
włocławianiniepojedyncza wołaczmęski osobowy
włocławianinowipojedyncza celownikmęski osobowy
włocławianommnoga celownikmęski osobowy
włocławianymnoga mianownikmęski zwierzęcy
włocławianymnoga biernikmęski zwierzęcy
włocławianymnoga wołaczmęski zwierzęcy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz