władz-ców

władzców (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: władzca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
władzcapojedyncza mianownikmęski osobowy
władzcachmnoga miejscownikmęski osobowy
władzcamimnoga narzędnikmęski osobowy
władzcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
władzcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
władzcemnoga biernikmęski zwierzęcy
władzcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
władzcępojedyncza biernikmęski osobowy
władzcopojedyncza wołaczmęski osobowy
władzcommnoga celownikmęski osobowy
władzcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
władzcówmnoga biernikmęski osobowy
władzcymnoga mianownikmęski osobowy
władzcymnoga wołaczmęski osobowy
władzcypojedyncza celownikmęski osobowy
władzcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
władzcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz