wędrow-nio

wędrownio (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wędrownia

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wędrownimnoga dopełniaczżeński
wędrownipojedyncza celownikżeński
wędrownipojedyncza miejscownikżeński
wędrownipojedyncza dopełniaczżeński
wędrowniapojedyncza mianownikżeński
wędrowniachmnoga miejscownikżeński
wędrowniamimnoga narzędnikżeński
wędrowniąpojedyncza narzędnikżeński
wędrowniemnoga mianownikżeński
wędrowniemnoga biernikżeński
wędrowniemnoga wołaczżeński
wędrowniępojedyncza biernikżeński
wędrowniopojedyncza wołaczżeński
wędrowniommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz