wędrow-nicz-ce

wędrowniczce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wędrowniczka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wędrowniczcepojedyncza celownikżeński
wędrowniczcepojedyncza miejscownikżeński
wędrowniczekmnoga dopełniaczżeński
wędrowniczkapojedyncza mianownikżeński
wędrowniczkachmnoga miejscownikżeński
wędrowniczkamimnoga narzędnikżeński
wędrowniczkąpojedyncza narzędnikżeński
wędrowniczkępojedyncza biernikżeński
wędrowniczkimnoga mianownikżeński
wędrowniczkimnoga biernikżeński
wędrowniczkimnoga wołaczżeński
wędrowniczkipojedyncza dopełniaczżeński
wędrowniczkopojedyncza wołaczżeński
wędrowniczkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz