wąpi-óry

wąpióry (nazwa pospolita) rzeczownik gwar.

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wąpiór

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wąpiórpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wąpiórpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wąpiórapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wąpiórachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wąpióramimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wąpiórempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wąpiórommnoga celownikmęski rzeczowy
wąpiórowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wąpiórówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wąpiórymnoga mianownikmęski rzeczowy
wąpiórymnoga biernikmęski rzeczowy
wąpiórymnoga wołaczmęski rzeczowy
wąpiórzepojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wąpiórzepojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz