wzru-szy-cie-li

wzruszycieli (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: dopełniacz
przypadek: biernik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wzruszyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wzruszycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
wzruszycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wzruszycielapojedyncza biernikmęski osobowy
wzruszycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
wzruszycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
wzruszycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wzruszycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
wzruszycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wzruszycielemnoga mianownikmęski osobowy
wzruszycielemnoga wołaczmęski osobowy
wzruszycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wzruszycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
wzruszycielimnoga biernikmęski osobowy
wzruszycielommnoga celownikmęski osobowy
wzruszycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
wzruszycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wzruszycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz