wzno-wi-cie-la-mi

wznowicielami (nazwa pospolita) rzeczownik przest.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wznowiciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wznowicielpojedyncza mianownikmęski osobowy
wznowicielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wznowicielapojedyncza biernikmęski osobowy
wznowicielachmnoga miejscownikmęski osobowy
wznowicielamimnoga narzędnikmęski osobowy
wznowicielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wznowicielemnoga biernikmęski zwierzęcy
wznowicielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wznowicielemnoga mianownikmęski osobowy
wznowicielemnoga wołaczmęski osobowy
wznowicielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wznowicielimnoga dopełniaczmęski osobowy
wznowicielimnoga biernikmęski osobowy
wznowicielommnoga celownikmęski osobowy
wznowicielowipojedyncza celownikmęski osobowy
wznowicielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wznowicielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz