wy-że-ra-cza-mi

wyżeraczami (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: mnoga
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wyżeracz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyżeraczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wyżeraczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wyżeraczapojedyncza biernikmęski osobowy
wyżeraczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wyżeraczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wyżeraczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wyżeraczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wyżeraczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wyżeraczemnoga mianownikmęski osobowy
wyżeraczemnoga wołaczmęski osobowy
wyżeraczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wyżeraczommnoga celownikmęski osobowy
wyżeraczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wyżeraczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wyżeraczówmnoga biernikmęski osobowy
wyżeraczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wyżeraczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wyżeraczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wyżeraczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz