wy-własz-czy-cie-lem

wywłaszczycielem (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: narzędnik
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wywłaszczyciel

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wywłaszczycielpojedyncza mianownikmęski osobowy
wywłaszczycielapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wywłaszczycielapojedyncza biernikmęski osobowy
wywłaszczycielachmnoga miejscownikmęski osobowy
wywłaszczycielamimnoga narzędnikmęski osobowy
wywłaszczycielemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wywłaszczycielemnoga biernikmęski zwierzęcy
wywłaszczycielemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wywłaszczycielemnoga mianownikmęski osobowy
wywłaszczycielemnoga wołaczmęski osobowy
wywłaszczycielempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wywłaszczycielimnoga dopełniaczmęski osobowy
wywłaszczycielimnoga biernikmęski osobowy
wywłaszczycielommnoga celownikmęski osobowy
wywłaszczycielowipojedyncza celownikmęski osobowy
wywłaszczycielupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wywłaszczycielupojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz