wy-wro-tow-ce

wywrotowce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wywrotowiec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wywrotowcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wywrotowcapojedyncza biernikmęski osobowy
wywrotowcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wywrotowcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wywrotowcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wywrotowcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wywrotowcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wywrotowcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wywrotowcommnoga celownikmęski osobowy
wywrotowcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wywrotowcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wywrotowcówmnoga biernikmęski osobowy
wywrotowcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wywrotowcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wywrotowcymnoga mianownikmęski osobowy
wywrotowcymnoga wołaczmęski osobowy
wywrotowczepojedyncza wołaczmęski osobowy
wywrotowiecpojedyncza mianownikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz