wy-wrot-ku

wywrotku (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski rzeczowy

Forma podstawowa: wywrotek

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wywrotekpojedyncza mianownikmęski rzeczowy
wywrotekpojedyncza biernikmęski rzeczowy
wywrotkapojedyncza dopełniaczmęski rzeczowy
wywrotkachmnoga miejscownikmęski rzeczowy
wywrotkamimnoga narzędnikmęski rzeczowy
wywrotkimnoga mianownikmęski rzeczowy
wywrotkimnoga biernikmęski rzeczowy
wywrotkimnoga wołaczmęski rzeczowy
wywrotkiempojedyncza narzędnikmęski rzeczowy
wywrotkommnoga celownikmęski rzeczowy
wywrotkowipojedyncza celownikmęski rzeczowy
wywrotkówmnoga dopełniaczmęski rzeczowy
wywrotkupojedyncza miejscownikmęski rzeczowy
wywrotkupojedyncza wołaczmęski rzeczowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz