wy-wi-ór-ko-wie

Wywiórkowie (nazwisko) rzeczownik

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: Wywiórka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
Wywiórcepojedyncza celownikmęski osobowy
Wywiórcepojedyncza miejscownikmęski osobowy
Wywiórkapojedyncza mianownikmęski osobowy
Wywiórkachmnoga miejscownikmęski osobowy
Wywiórkamimnoga narzędnikmęski osobowy
Wywiórkąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
Wywiórkępojedyncza biernikmęski osobowy
Wywiórkimnoga mianownikmęski zwierzęcy
Wywiórkimnoga biernikmęski zwierzęcy
Wywiórkimnoga wołaczmęski zwierzęcy
Wywiórkipojedyncza dopełniaczmęski osobowy
Wywiórkopojedyncza wołaczmęski osobowy
Wywiórkommnoga celownikmęski osobowy
Wywiórkowiemnoga mianownikmęski osobowy
Wywiórkowiemnoga wołaczmęski osobowy
Wywiórkówmnoga dopełniaczmęski osobowy
Wywiórkówmnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz