wy-tła-czar-ce

wytłaczarce (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: celownik
przypadek: miejscownik
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wytłaczarka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wytłaczarcepojedyncza celownikżeński
wytłaczarcepojedyncza miejscownikżeński
wytłaczarekmnoga dopełniaczżeński
wytłaczarkapojedyncza mianownikżeński
wytłaczarkachmnoga miejscownikżeński
wytłaczarkamimnoga narzędnikżeński
wytłaczarkąpojedyncza narzędnikżeński
wytłaczarkępojedyncza biernikżeński
wytłaczarkimnoga mianownikżeński
wytłaczarkimnoga biernikżeński
wytłaczarkimnoga wołaczżeński
wytłaczarkipojedyncza dopełniaczżeński
wytłaczarkopojedyncza wołaczżeński
wytłaczarkommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz