wy-sła-wia-czu

wysławiaczu (nazwa pospolita) rzeczownik daw.

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wysławiacz

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wysławiaczpojedyncza mianownikmęski osobowy
wysławiaczapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wysławiaczapojedyncza biernikmęski osobowy
wysławiaczachmnoga miejscownikmęski osobowy
wysławiaczamimnoga narzędnikmęski osobowy
wysławiaczemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wysławiaczemnoga biernikmęski zwierzęcy
wysławiaczemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wysławiaczemnoga mianownikmęski osobowy
wysławiaczemnoga wołaczmęski osobowy
wysławiaczempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wysławiaczommnoga celownikmęski osobowy
wysławiaczowipojedyncza celownikmęski osobowy
wysławiaczówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wysławiaczówmnoga biernikmęski osobowy
wysławiaczupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wysławiaczupojedyncza wołaczmęski osobowy
wysławiaczymnoga dopełniaczmęski osobowy
wysławiaczymnoga biernikmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz