wy-so-ko-gór-co

wysokogórco (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: męski osobowy

Forma podstawowa: wysokogórca

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wysokogórcapojedyncza mianownikmęski osobowy
wysokogórcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wysokogórcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wysokogórcąpojedyncza narzędnikmęski osobowy
wysokogórcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wysokogórcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wysokogórcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wysokogórcępojedyncza biernikmęski osobowy
wysokogórcopojedyncza wołaczmęski osobowy
wysokogórcommnoga celownikmęski osobowy
wysokogórcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wysokogórcówmnoga biernikmęski osobowy
wysokogórcymnoga mianownikmęski osobowy
wysokogórcymnoga wołaczmęski osobowy
wysokogórcypojedyncza celownikmęski osobowy
wysokogórcypojedyncza miejscownikmęski osobowy
wysokogórcypojedyncza dopełniaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz