wy-sie-dle-ńce

wysiedleńce (nazwa pospolita) rzeczownik deprecjatywny

liczba: mnoga
przypadek: mianownik
przypadek: biernik
przypadek: wołacz
rodzaj: męski zwierzęcy

Forma podstawowa: wysiedleniec

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wysiedleniecpojedyncza mianownikmęski osobowy
wysiedleńcapojedyncza dopełniaczmęski osobowy
wysiedleńcapojedyncza biernikmęski osobowy
wysiedleńcachmnoga miejscownikmęski osobowy
wysiedleńcamimnoga narzędnikmęski osobowy
wysiedleńcemnoga mianownikmęski zwierzęcy
wysiedleńcemnoga biernikmęski zwierzęcy
wysiedleńcemnoga wołaczmęski zwierzęcy
wysiedleńcempojedyncza narzędnikmęski osobowy
wysiedleńcommnoga celownikmęski osobowy
wysiedleńcowipojedyncza celownikmęski osobowy
wysiedleńcówmnoga dopełniaczmęski osobowy
wysiedleńcówmnoga biernikmęski osobowy
wysiedleńcupojedyncza miejscownikmęski osobowy
wysiedleńcupojedyncza wołaczmęski osobowy
wysiedleńcymnoga mianownikmęski osobowy
wysiedleńcymnoga wołaczmęski osobowy
wysiedleńczepojedyncza wołaczmęski osobowy

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz