wy-ręko

wyręko (nazwa pospolita) rzeczownik

liczba: pojedyncza
przypadek: wołacz
rodzaj: żeński

Forma podstawowa: wyręka

słowoliczbaprzypadekrodzaj
wyręcepojedyncza celownikżeński
wyręcepojedyncza miejscownikżeński
wyrękmnoga dopełniaczżeński
wyrękapojedyncza mianownikżeński
wyrękachmnoga miejscownikżeński
wyrękamimnoga narzędnikżeński
wyrękąpojedyncza narzędnikżeński
wyrękępojedyncza biernikżeński
wyrękimnoga mianownikżeński
wyrękimnoga biernikżeński
wyrękimnoga wołaczżeński
wyrękipojedyncza dopełniaczżeński
wyrękopojedyncza wołaczżeński
wyrękommnoga celownikżeński

Słowa związane lub podobne

Źródła danych:

Dane pochodzą z następujących źródeł:
· Wikisłownik dane udostępnione są na zasadach licencji CC BY-SA 3.0
· Słowosieć baza tworzona przez Politechnikę Wrocławską. Licencja: plWordNet
· sgjp.pl na licencji The 2-Clause BSD. Autorzy: Marcin Woliński, Zbigniew Bronk, Włodzimierz Gruszczyński, Witold Kieraś, Zygmunt Saloni, Danuta Skowrońska, Robert Wołosz